..สิทธิพร กฤดากร

  

“ท่านสิทธิพร”

ในที่สุดวาระที่พวกเราหวาดหวั่นอยู่ก็มาถึง คือวันที่ท่านสิทธิพรสิ้นชีพิตักษัย

ผมหวาดเกรงวาระนี้อยู่แล้วเป็นเวลานานเพราะเหตุหลายประการ

ประการแรก ท่านทรงชราและพระสรีร่างก็แบบบาง ไม่สมดุลกับความบากบั่นทรหดต่องานที่ท่านทรงถือเป็นหน้าที่เพื่อประโยชน์สาธารณชนจนถึงวันสิ้นพระชนม์ชีพ

ประการที่ ๒ สำหรับนักเศรษฐศาสตร์อย่างผม ผู้มีหน้าที่ในเรื่องเศรษฐกิจการเงินเบื้องต้น เราได้รับประโยชน์เหลือล้นจากข้อสะกิดใจจากท่านสิทธิพร นักบุกเบิกเกษตรว่า “เงินทองเป็นมายา ข้าวปลาเป็นของจริง” อนาคตของเกษตรกรไทยเป็นเรื่องที่จะต้องทะนุถนอมอย่างระมัดระวัง

อีกเหตุหนึ่ง ท่านสิทธิพร ทรงเป็นปากเสียงให้แก่ชาวไร่ชาวนาสามัญชน เพื่อประโยชน์ของสามัญชนส่วนใหญ่ในประชาชาติไทย และเพื่อความชอบธรรมในสังคม สมดังคำกล่าวของประธานาธิบดีรามอน แมกไซไซ ที่ว่า “ใครเกิดมามีน้อย กฎหมายบ้านเมืองต้องยื่นสิทธิให้มากเข้าไว้”

อีกประการหนึ่ง ตราบใดที่ท่านสิทธิพรดำรงพระชนม์อยู่ พวกเราก็ได้เห็นแก่ตาซึ่งตัวอย่างของมนุษย์อัจฉริยะผู้กล้าหาญ และดื้อพอที่จะยึดมั่นในอุดมการณ์ของตน ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ต่อไปนี้โลกของเยาวชนจะจนลงถนัด

วันนี้ชาติไทยจนลงถนัด ชาวไร่ชาวนาจนลงถนัด ลูกชาวไร่ชาวนาจนลงถนัด นักศึกษาและนักเกษตรกรจนลงถนัด นักเศรษฐ-ศาสตร์จนลงถนัด ท่านทั้งหลายกับผมจนลงถนัด เพราะเราขาดท่านสิทธิพร

 

๒๓ มิถุนายน ๒๕๑๔

 

พิมพ์ครั้งแรกใน อนุสรณ์ ม.จ.สิทธิพร กฤดากร สำนักพิมพ์สมาคมสังคมศาสตร์แห่งประเทศไทย ตีพิมพ์เป็นที่ระลึกถึง ม.จ.สิทธิพร กฤดากร ป.จ., ท.ช.