ประสิทธิ์ พุ่มชูศรี

 

อาลัยรัก คุณประสิทธิ์ พุ่มชูศรี

คุณประสิทธิ์ พุ่มชูศรี อายุมากกว่าผมร่วม ๑๐ ปี และเรียนหนังสือที่โรงเรียนอัสสัมชัญรุ่นก่อนผมหลายปี ทั้งเรียนแผนกอังกฤษ (ผมเรียนแผนกฝรั่งเศส) ผมเคยเห็นคุณประสิทธิ์ฐานรุ่นที่พี่โรงเรียน แต่จำได้ว่ารู้จักกันบ้างเล็กน้อย เพราะคุณประสิทธิ์อยู่บ้านไม่ไกลจากผมมากนัก

มาพบกันอีกครั้งหนึ่งหลังจากที่ต่างออกจากโรงเรียนไปอย่างน้อย ๒๐ ปี ขณะนั้นคุณประสิทธิ์มาตั้งเนื้อตั้งตัวอยู่ทางเหนือแล้ว ผมยังเป็นข้าราชการชั้นผู้น้อยอยู่ คุณประสิทธิ์ทักทายผมสนิทสนมแบบเมื่อครั้งอยู่โรงเรียน มิหนำซ้ำมีความอารีอารอบให้ความกรุณาเมตตากับผมเป็นอันมาก ที่ซาบซึ้งยิ่งนักก็คือ เป็นทุกข์เป็นร้อนแทนผมและภรรยาที่ลูกคนโตป่วยเป็นโรคไต คุณประสิทธิ์บอกว่าตนเคยเป็นและหายด้วยยาหม้อแบบไทย ได้นำยานั้นมาให้ลูกผมกิน เดี๋ยวนี้ลูกผมหายป่วยดีแล้ว จะเป็นเพราะยาตำรับของคุณประสิทธิ์หรือไม่ก็ตาม แต่ความเมตตาอารีของคุณประสิทธิ์ยังจารึกอยู่ในใจผมอยู่เสมอ

ต่อจากนั้นมาคุณประสิทธิ์กับผมก็ได้พบกัน สังสรรค์กันเป็นครั้งคราว ส่วนมากนาน ๆ ที เพราะเราอยู่กันคนละเมือง ทำงานคนละอย่าง แต่ทุกครั้งที่มีโอกาสสนทนากัน คุณประสิทธิ์ก็แสดงความคิดเห็นที่เป็นประโยชน์แก่บ้านเมือง แก่เพื่อนฝูง และเป็นประโยชน์แก่ผมยิ่งนัก ในด้านการพัฒนาเศรษฐกิจ การเกษตรในภาคเหนือ และการส่งเสริมช่วยเหลือชาวเขาให้มีสัมมาชีพโดยทั่วกัน

สำหรับผม คุณประสิทธิ์ พุ่มชูศรี เป็นเพื่อนที่ดี มีอุปการะ แม้จะไม่สนิทสนมถึงขนาด ก็มีใจตรงกัน พูดกันรู้เรื่องเร็ว ผมไม่ทราบว่าคุณประสิทธิ์ฯ ถึงแก่กรรมไปเสียแต่เดือนมีนาคม ๒๕๑๒ มาทราบเอาเมื่อเดือนพฤษภาคม รู้สึกอาลัยรักและเสียใจเป็นอย่างยิ่ง และขอแสดงความเสียใจ ความอาลัยมาร่วมด้วยกับคุณปราณี และหลานด้วย ในโอกาสนี้

สำหรับผม คุณประสิทธิ์ พุ่มชูศรี เป็นคนดี น่าเสียดาย น่าอาลัย

                                                                                                               มิถุนายน ๒๕๑๒

 

พิมพ์ครั้งแรกใน ประสิทธิ์รำลึก อนุสรณ์ในงานพระราชทานเพลิงศพ นายประสิทธิ์ พุ่มชูศรี ท.ช., ต.ม. ณ เมรุสุสานหายยา จังหวัดเชียงใหม่ วันอาทิตย์ที่ ๓๐ พฤศจิกายน พุทธศักราช ๒๕๑๒