สุนทรพจน์ เนื่องในงานเลี้ยงอาหารค่ำฯประจำปี ๒๕๐๗

๒๐ กุมภาพันธ์ ๒๕๐๗

 

ดูกรท่านประธานในงานนี้         มวลสตรีศรีบุรุษเกียรติผุดผ่อง

ผมน้อมจิตคิดคำเป็นทำนอง               ด้วยใจปองจรุงรสพจน์ประพันธ์

 

วาสนาได้ “ว่าการ” มานานช้า  สี่ปีกว่าปรีดิ์เปรมเกษมสันต์

คะเนนับจับตากุมภาพันธ์                    รับเชิญมาเอราวัณกันทุกปี

ด้วยเมตตาสมาคมธนาคาร                  เลี้ยงอาหารหรูหราสง่าศรี

พบสุชนต้องใจมีไมตรี                         ฟังดนตรีเพลิดเพลินเจริญใจ

ท่านเชิญมาว่าให้ปราศรัยท่าน             ก็เอางานตั้งจิตตามนิสสัย

ท่านงดเชิญเพราะเกินเบื่อลงเมื่อใด   อย่าเกรงใจกริ่งจิตระอิดระอา

 

ค่ำวันนี้มีใจใคร่ประหวัด            ถึงจอมพลธนะรัชต์นาถา

ที่ประธานกรรมการท่านเป็นมา          หลายธนาคารใหญ่มีไมตรี

ท่านมีคุณหนุนนานฐานนายกฯ           ได้ป้องปกเสริมสร้างวางวิถี

ร่างกฎหมายธนาคารมานานปี             กฎหมายดีก็เพราะท่านบันดาลดล

ขอตั้งจิตอธิษฐานให้ท่านสงบ            ในสัมปรายิกภพสพกุศล

ขอพระคุณบุญนำล้ำพิมล                    สุขเกษมเปรมกมลนิรันดร

 

สิ้นสฤษดิ์สิทธิล้ำผู้นำรัฐ            ผู้เจนจัดยอดทหารชาญสมร

ฯพณฯ ถนอมจอมพิชิตกิตติขจร        เป็นบวรอัครมหาเสนาบดี

ท่านเลื่องชื่อลือเลิศเทิดสุจริต        ท่านประดิษฐ์ถ้อยคำนำศักดิ์ศรี

มอบแด่ไทยไพร่ฟ้าประชาชี           “จงทำดี จงทำดี ดีจงทำ”

ผมคำนึงถึงพวกเราเหล่าแบ๊งเก้อ  ควรเสนอสนองตอบให้ชอบฉ่ำ

“จะทำดี จะทำดี” นี่เป็นธรรม         ซึ่งจะนำพัฒนามาสู่ไทย

ทำอย่างไรจะให้ดีมีปัญหา              วิสัชนาเล่าแจ้งแถลงไข

จะขอนำธรรมปฏิบัติเป็นปัจจัย      อำนวยชัยธนาคารงานสำคัญ

 

“จงทำดี จงทำดี จงทำดี”       เพื่อเป็นศรีแน่วแน่ไม่แปรผัน

ลูกค้าดีรี่รับไว้ฉับพลัน                    ลูกค้าชั่วกีดกั้นกันออกไป

เช็คของใครไม่มีเงินเกินกำหนด    ต้องสอบถามตามกฎหมดสงสัย

เมื่อเตือนซ้ำยังทำอีกต้องหลีกไกล              ต้องแก้ไขปิดบัญชีมีแต่ลม

ธนาคารงานจะดีที่เครดิต                เช็คศักดิ์สิทธิ์เงินฝากก็มากถม

ชมชื่นชอบระบอบไทยใครใครชม               จะนิยมฝากเงินเจริญครัน

ผมยินดีจะแถลงแจ้งข้อไข              ว่าผมได้สังเกตเห็นเหตุผัน

บางธนาคารท่านแก้ไขได้สำคัญ    สำเร็จพลันเคลียร์ริ่งดีกว่าปีกลาย

มีเดิมพันขันอาสาจะพาเลี้ยง          ไม่หลีกเลี่ยงโต๊ะจีนให้ด้วยใจหมาย

ปีนี้ใครจะให้เลี้ยงยังเสี่ยงทาย        อย่าแหนงหน่ายทวงเลี้ยงได้ใครทำดี

 

“จงทำดี ทำจงดี ดีจงทำ”       ให้เลิศล้ำศุภลักษณ์เป็นสักขี

แบงก์อื่นชั่วชั่วไปมิไยดี                  เพราะไม่มีเงื่อนไขในศีลธรรม

พระห้ามปดงดฆ่าเป็นอาบัติ           มิได้ตรัสยกเว้นเป็นข้อขำ

“คนอื่นปดเราปดได้ไม่เวรกรรม”  ผมแน่ใจมิใช่คำของพระพุทธ

เช่นดอกเบี้ยเสียแพงบางแบงก์โจษ             ด้วยเฉาโฉดแย่งเงินฝากอุตลุด

เกินกำหนดกฎเกณฑ์พิเรนทร์มนุษย์ ช่างแสนสุดโลโภโมหันเมา

แท้ที่จริงก็มีไม่กี่แบงก์                     ที่ให้แพงยอมเสียดอกเพื่อหลอกเขา

ธนาคารชาติเคยตรวจแล้วสวดเอา               แต่นี้เล่าจะปรับโทษโปรดอย่าพราง

ถึงเขาผิดจิตเราน่าจะกล้าแข็ง        ไม่เกรงแรงวิถีผิดคิดเอาอย่าง

ถึงเสียหายรายได้น้อยไปบ้าง         อย่าระคางอธรรมแน่แพ้ธรรมา

 

“จงทำดี ดีจงทำ ทำจงดี”       คิดถ้วนถี่เงินทองของใครหนา

คิดให้ลึกตรึกให้ชัดเป็นสัจจา        ของประชาราษฎร์มากผู้ฝากแบงก์

กับของผู้ถือหุ้นทุนสำรอง              มิใช่ของผู้จัดการแม้งานแข็ง

ต้องปกปักรักษาอย่าพลิกแพลง     ความแข็งแรงมั่นคงเป็นธงไชย

กู้มาสั้นอย่ารั้นให้กู้ยาว                    ต้องสืบสาวลูกค้าฐานะไฉน

เงินของเขาเราถลุงผลุงเกลี้ยงไป   นั่นมิใช่แบ๊งกิ้งแท้จริงเลย

นายธนาคารมีภารกิจรับผิดชอบ    ยังระบอบเงินเสถียรดั่งเพียรเฉลย

กับทั้งช่วยรัฐพัฒนาอย่าละเลย       ทั้งช่วยเชยทำกำไรให้ธนาคาร

ปฏิบัติครัดเคร่งเกรงกฎหมาย        ไม่หนีหน่ายสำเร็จงามทั้งสามสถาน

ใครแพลงพลิกริกเร้นไม่เป็นการ   ควรวางสารขอลาออกบอกตรงตรง

 

“จงทำดี ทำจงดี ดีจงทำ”       รัฐท่านนำพัฒนาการงานประสงค์

นโยบายหมายแท้แน่จำนง               ท่านเจาะจงจ่ายเงินหลากมากโครงการ

ชลประทานการเกษตรวิเศษสุด     ทั้งงานอุตสาหกรรมล้ำไพศาล

งานถนนขนส่งทั้งพลังงาน             กับสาธารณสุขทุกเขตแดน

ประมงลึกศึกษาคมนาคม                ท่านปรารมภ์ใช้เงินเกินหมื่นแสน

ขอเบิกมาธนาคารชาติยามขาดแคลน  ผมก็แปลนสนองตอบชอบนิยม

สามปีก่อนผ่อนได้ไม่ช่วยรัฐ          แบงก์ชาติจัดเงินกู้ดูให้สม

ช่วยธนาคารพาณิชย์คิดระดม         ช่วยสร้างสมปัจเจกเอกชน

ตั้งแต่นี้มีปัญหามาซ้ำสอง               ไหนจะต้องช่วยรัฐพัฒนะผล

ไหนจะห่วงการค้ามหาชน             ทั้งกังวลรักษาค่าเงินบาท

ผมขอโชว์นโยบายที่หมายมุ่ง         จะบำรุงการค้าไทยมิให้ขาด

คงขวนขวายขยายกิจพณิชย์มาตร  ทั้งงานราษฎร์งานหลวงอย่าห่วงใย

 

“อย่าทำชั่ว ชั่วอย่าทำ ทำอย่าชั่ว”   ไทยรอดตัวพ้นทุกข์เป็นสุกใส

จะจำเริญเดินหน้าประชาไทย         ต้องอาศัยนายธนาคารหาญร่วมมือ

มีปัญหาค้าขายอยู่หลายข้อ             อย่าย่อท้อแก้ไขมิได้หรือ

อันมนุษย์สุจริตคิดไว้ชื่อ                 ใช้ความซื่อสัจธรรมประจำใจ

จะแก้ไหนแก้ได้ไม่ข้องขัด             เช่นจะตัดต้นทุนอุดหนุนใหญ่

ก็ค่าต๋งลงกระเป๋าอย่าเอาใคร         ทุนจะได้ต่ำลดให้งดงาม

อันสินค้าขาออกควรบอกย้ำ           เป็นเงื่อนงำปัญหาใหม่ของไทยสยาม

ราคาวกตกลงคงคุกคาม                  ต้องพยายามผลิตได้มิให้แพง

 

วิสัชนาวาจาขวัญท่านนายกฯ              หวังไม่ตกบกพร่องต้องแสลง

ขยายความตามชอบระบอบแบงก์ แม้นคำแรงคงไม่ร้ายระคายเคือง

ยังจนใจไม่รู้อยู่หนึ่งข้อ                    จอมพล ถ. ท่านแถลงแจ้งเป็นเรื่อง

ท่านปรารมภ์ผมก็เห็นเด่นประเทือง            ว่าใครเฟื่องเป็นผู้ใหญ่ในราชการ

ตัวอย่างเช่นเป็นรัฐมนตรี                ไม่ควรมีการค้ามาสมาน

อย่าข้องเกี่ยวเที่ยวรับทำเป็นกรรมการ สมาจารข้อนี้ดีจริงเจียว

ผมสงสัยไม่แจ้งจิตกิจการค้า          หมายความว่ากิจใดบ้างยังเฉลียว

กิจธนาคารท่านผู้ใหญ่จะไม่เกี่ยว  หรือจะเหนี่ยวรั้งไว้ไม่นับค้า

จบสุนทรกลอนสุภาพเพียงคาบนี้          เหลือแต่โคลงแทนสัพพีและยถา

แม้นเป็นเรื่องเคืองขัดอัธยา               โปรดเมตตาด้วยประสงค์ “จงทำดี”

 

ในนามของท่านผู้                รับเชิญ

ได้เสพได้ดื่มเพลิน                          เพลิดพร้อม

ผมขอกล่าวคำสรรเสริญ                คุณบรรเจิด[1] คณะนา

ขอขอบคุณนึกน้อม                         จิตด้วยไมตรี

 

ขอศรีไตรรัตน์เจ้า                บันดาล

เหล่าสมาชิกธนาคาร                      ทั่วหน้า

จงประสบสุขสานต์                        อิสระ- ภาพเฮย

บุญยิ่งบุญนำอ้า                                จุ่งได้ทำดี

 

เชิญสตรีบุรุษผู้                     มาฐาน แขกนอ

เชิญท่านร่วมปณิธาน                      จิตแผ้ว

เชิญดื่มเพื่อเหล่าธนาคาร               เจริญยิ่ง ยิ่งแฮ

เชิญดื่มอวยพรแล้ว           จุ่งได้ทำดี

 

[1]           นายบรรเจิด ชลวิจารณ์ ดำรงตำแหน่งประธานสมาคมธนาคารไทย ระหว่างปี ๒๕๐๔-๒๕๐๗