สุนทรพจน์ เนื่องในงานเลี้ยงอาหารค่ำฯประจำปี ๒๕๐๓

๓ กุมภาพันธ์ ๒๕๐๓

 

 

ท่านผู้เป็นประธาน ฯพณฯ ท่านสุภาพสตรี และสุภาพบุรุษผู้มีเกียรติ

ผมได้รับมอบหมายให้พูดแทนบรรดาแขกทั้งหลายในการเลี้ยงค่ำวันนี้ ผมขอขอบคุณสมาคมธนาคารไทยที่ได้มีไมตรีจิตเชิญพวกเรามาในงานประจำปีของสมาคม

พวกเราที่มาชุมนุมในค่ำวันนี้ ได้มีโอกาสฟังสุนทรพจน์ของ ฯพณฯ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง ซึ่งแสดงทัศนะบางประการของท่านในฐานะที่เป็นผู้หนึ่งในคณะรัฐบาล ท่านผู้มีเกียรติทั้งหลายคงจะไม่ประสงค์ให้ผมกล่าวคำใดเป็นการวิพากษ์วิจารณ์หรือเพิ่มเติมข้อความในสุนทรพจน์ของท่านรัฐมนตรี ผมใคร่จะแสนอแต่เฉพาะความสำคัญให้ท่านทั้งหลายในที่ชุมนุมนี้ทราบว่า ผม ทั้งในฐานะผู้ว่าการธนาคารแห่งประเทศไทย และในฐานะผู้อำนวยการสำนักงานงบประมาณ รู้สึกขอบคุณ ฯพณฯ นายกรัฐมนตรี[1]เป็นเป็นอย่างยิ่ง ที่ได้เลือกสรรแต่งตั้งคุณสุนทร หงส์ลดารมภ์ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง เพราะในการร่วมงานและประสานกับราชการทุก ๆ ส่วนที่เป็นมา การปฏิบัติราชการร่วมกับท่านรัฐมนตรีทำให้ผมรู้สึกปลอดโปร่งใจ ไม่ต้องห่วงหน้าห่วงหลัง กลับถึงบ้านก็นอนตาหลับ เฉพาะอย่างยิ่งนโยบายการภาษีอากรของกระทรวงการคลังในรัฐบาลภายใต้การนำของ ฯพณฯ จอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ ซึ่งเป็นนโยบายที่ผมสรรเสริญว่ามีลักษณะกล้าหาญรอบคอบ ถูกหลักวิชาการ และเป็นรากฐาน จะทำให้การเงินของธนาคารเจริญขึ้น จะทำให้รัฐบาลสามารถพัฒนาเศรษฐกิจตามโครงการได้โดยไม่ต้องประสบสภาพเงินเฟ้อ ถึงจะมีข้อขัดข้องในรายละเอียดบางประการก็ตาม ผมใคร่เสนอว่า ในนโยบายและหลักการภาษีอากรที่เป็นมานี้ ท่านรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังกับผมมีความเห็นเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน

จากสุนทรพจน์ของท่านประธานสมาคมธนาคารไทย[2] ผมมีความฉุกคิดขึ้นว่า กิจการธนาคารในประประเทศไทยนี้ก็เจริญขึ้นอยู่สม่ำเสมอ เป็นประโยชน์แก่การค้าและเศรษฐกิจโดยทั่วไป ขณะนี้พ่อค้าบางคนประเภทยังรู้สึกว่าเงินฝืด ธนาคารต่าง ๆ ก็คงจะช่วยเลือกสรรอำนวยให้สะดวกดีขึ้น และผสมกับนโยบายการงบประมาณและสถานการณ์เศรษฐกิจทั่วโลกที่จะกระเตื้องดีขึ้น การแก้ไขปัญหาปัจจุบันคงกระทำได้โดยไม่ยาก ธนาคารพาณิชย์ทั้งหลายมีบทบาทสำคัญนักในเรื่องนี้ ผมใคร่จะขอถือโอกาสฝากข้อเตือนใจไว้เป็นกลาง ๆ ว่า

เงินเลวย่อมขับเงินดีออกจากตลาด

ธนบัตรเลวไม่ว่าใครจะเป็นผู้พิมพ์ ย่อมขับธนบัตรดีออกจากตลาด

ระบบผูกขาดที่เลวย่อมขับสมรรถภาพและความสัตย์สุจริตออกจากอุตสาหกรรมและการค้า

นโยบายเศรษฐกิจและการเงินที่เลวนั้น ย่อมขับอะไร ๆ ทั้งหมดที่ดีออกจากทุกสิ่งทุกอย่าง

ผมขออภัยที่ได้พูดนานไปหน่อย แต่ยังมีภาคผนวกของกฎเกรแชมเหลืออยู่ ๒ ข้อ คือ

(๑) งานเลี้ยงอย่างดีของนายธนาคารเช่นคืนนี้ ย่อมไม่ขับอะไรเลย กลับดึงดูดคนทุกประเภทมา

(๒) กฎข้อสุดท้ายคือ สุนทรพจน์ที่เลวและมิหนำซ้ำยืดยาว ย่อมขับผู้พูดออกจากเอราวัณโดยเร็ว

ฉะนั้น จึงขอจบเพียงเท่านี้

ท่านสุภาพสตรีและสุภาพบุรุษที่เป็นแขกอยู่ในชุมนุมนี้ ผมขอเชิญชวนท่านดื่มขอพรเพื่อความเจริญรุ่งเรืองแห่งสมาคมธนาคารไทย

 

 

[1]           จอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์

 

[2]           นายเกษม ล่ำซำ ดำรงตำแหน่งประธานสมาคมธนาคารไทยใน พ.ศ. ๒๕๐๑–๒๕๐๓